Steun ons en help Nederland vooruit

vrijdag 13 november 2015

Vlissingen Artikel 12; Omdenken en stormen weerstaan

Donderdag 12 november werd in Vlissingen de werkbegroting 2016 vastgesteld en tegelijkertijd opnieuw een aanvraag gedaan om in aanmerking te komen voor de artikel 12-status. Daarnaast was het de maidenspeech van Dina Verbrugge als fractievoorzitter. Haar bijdrage stond in het teken van omdenken en stormen weerstaan.

Ondanks de moeilijke tijd die Vlissingen tegemoet gaat was de sfeer in de raadszaal uitzonderlijk goed. Zelfs de PZC kopte de dag erop met de titel: ‘Bezuinigen wordt bijna gezellig in Vlissingen’. In december wordt het rapport van de inspecteur van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties verwacht waarna begin 2016 de echt moeilijke keuzes aan de raad worden voorgelegd. Hierna volgt de volledige bijdrage van Dina aan de beschouwingen 2016.

Geachte voorzitter, collega-raadsleden en toeschouwers,

Al 700 jaar lang hebben Vlissingers leren omdenken om de stormen te weerstaan. De geschiedenis van onze stad kenmerkt zich door grote transities: van Kapers- en vissers- naar arbeidersstad, zoals Peter van Druenen in zijn lijvige boekwerk beschrijft.

2015-11-12 19.52.43Vorig jaar zijn we enorm geschrokken toen de eerste bezuiniggingsvoorstellen gepresenteerd werden. Sport en cultuur leken een onevenredige portie bezuinigingen te krijgen. Maar dit was zeker niet omdat ze niet belangrijk geacht werden. De gemeentelijke financiën zaten dusdanig in beton gegoten, dat er nergens anders meer in gesneden kon worden. En dat er gesneden moest worden wisten we! De financiële situatie van Vlissingen is heel, heel slecht. Dat kwam nu natuurlijk niet helemaal als een verrassing, maar hoe slecht hebben velen toch nog onderschat. Hoezeer de bezuinigingen ons dus aan het hart gingen, hebben we er toch mee ingestemd, in de wetenschap dat de gemeente niets anders meer restte.

Ondanks deze bezuinigingen zijn we er nog niet. Sterker nog, door afboekingen en verkoop van bezittingen tegen een reële waarde, die vaak veel lager is dan in de boeken staat, lijkt de schuldenpositie van de gemeente alleen maar ernstiger vergroot. Het verwijt wordt nu vooral gemaakt aan het huidige bestuur, terwijl zij niets anders doet dan de luchtbel te laten ploffen en de realiteit onder ogen te zien. De pijn is nu dus ook voelbaar. Dit klinkt misschien allemaal als een grafrede, maar er komt wel degelijk een groot voordeel mee: als een probleem erkend wordt, kan er ook echt aan gewerkt worden. En dat doen we nu, door de aanvraag voor een art. 12 status en samen met de Provincie en Binnenlandse Zaken het huis op orde te krijgen. We moeten diep gaan, maar wij zijn er van overtuigd dat Vlissingen hier gezonder en sterker uitkomt. Luctor et emergo, zoals het echt Zeeuwen betaamt.

Daarbij is D66 een partij die gelooft in de eigen kracht van mensen. De gemeente of het Rijk zijn niet de oplossing voor alle problemen of de enige weg om iets mogelijk te maken. Nu hebben we het punt bereikt dat het ook anders georganiseerd moet worden, omdat er simpelweg geen geld meer is voor de oude manier van werken. We moeten zelf opstaan om dingen te realiseren. Niet de leukste manier, maar misschien wel van belang dat iedereen weer eens wakker geschud is, kijkt naar waarom de dingen zijn georganiseerd zoals ze zijn en of dat allemaal wel nodig is op deze manier. En wat je ziet is dat het kan en dat het gebeurt: ondanks de bezuinigingen op cultuur hebben en krijgen we er drie theaters bij in de gemeente, vele private initiatieven vangen het gat van Kunst educatie Walcheren op en samenwerking tussen organisaties kan ook weer nieuwe mogelijkheden bieden. Ook in de wijken gaan mensen opstaan voor hun eigen wensen en nemen bijvoorbeeld het beheer van het groen op zich. Let op, we willen zeker niet beweren dat het al rozengeur en maneschijn is. En het wil ook niet zeggen dat alles zonder subsidie kan bestaan. Maar het geeft aan dat de manier zoals het altijd gegaan is niet de enige weg hoeft te zijn en dat niet alles verdwijnt als de gemeente het niet doet. We kunnen heel veel wel zelf we zijn tot veel meer in staat dan we ons in eerste instantie credit voor geven. Deze manier van werken, met meer participatie en initiatief vanuit burgers, vergt een omslag in denken en doen voor ons allemaal, zowel bewoners als gemeente. Gun elkaar alsjeblieft die overgangsperiode van zoeken, vallen en opstaan terwijl we samen leren hier vorm aan te geven, want dan zullen we uiteindelijk vooruit te gaan. Als alles meteen neergesabeld wordt, kan er nooit iets groeien. Weinig geld vraagt veel creativiteit om toch dingen te kunnen realiseren. Maar zoals een ieder weet die ooit, al dan niet tijdelijk, zonder geld heeft gezeten, weet dat alle energie op dat moment gaat naar het veiligstellen van de basisbehoeften. Creatieve input zal dus ook van buiten moeten komen.

Om dit te kunnen realiseren en Vlissingen samen verder te brengen, is vertrouwen nodig. Laat komend jaar ook in het teken staan van het herstellen van vertrouwen, van burgers en gemeente, maar ook de raad onderling. Laten we vooral de discussie open houden en constructief samenwerken. Alleen maar reactief zijn werkt vaak niet. Denk mee, wees kritisch, maar blijf alstublieft constructief. Als Vlissingen is waar we het voor doen, dan moet Vlissingen ook prioriteit nummer een zijn.

Ten slotte vinden we het jammer dat we als Vlissingen vaak negatief in het nieuws komen, terwijl er ook heel veel positieve ontwikkelingen zijn: de Timmerfabriek, Britannia is een doorbraak, Scheldekwartier wordt gebouwd en ontwikkeld, de prachtige CCXL bioscoop- en theaterzaal, Campus Zeeland is in ontwikkeling, de Kenniswerf bloeit, HZ beste hogeschool van Nederland, Scheldemond tweede, hoogstaand maritiem onderwijs etc. etc. Hopelijk draagt ook dit jubileumjaar van 700 jaar Vlissingen positief bij aan ons imago. Een boek van ruim twee kilo over onze historie prijkt nu trots in menige boekenkast. Een geschiedenis die niet alleen van belang is voor de Vlissingse bevolking, maar die een grote rol speelt in nationale en internationale gebeurtenissen. Een deel van het Vlissingse zeefront is uniek in de wereld. Verdedigingswerken uit allerlei tijden zijn geconcentreerd in en rond Vlissingen en vormen een uniek gebied met verwijzingen naar grote gebeurtenissen in de wereldgeschiedenis. De Kazematten, het Keizersbolwerk, het Rondeel, Fort Rammekens en de bunkers van de WOII Atlantikwal bijvoorbeeld. Daarom gaat D66 een voorstel doen om deze als werelderfgoed bij UNESCO aan te melden. Hiervoor zullen wij zelf een onderzoek laten doen en komen wij volgend jaar met een voorstel bij u terug.